Jak się mówi tą kurtkę czy tę kurtkę?

Tę kurtkę czy tą kurtkę: jaka forma jest poprawna?

Wybór między zaimkami wskazującymi wywołuje liczne wątpliwości u wielu osób dbających o poprawność językową. Zrozumienie zasad rządzących odmianą pozwala unikać częstych błędów w codziennej komunikacji pisemnej oraz ustnej. Poznaj właściwą formę, aby budować wypowiedzi zgodnie z normą wzorcową i dbać o wysoką jakość swojego języka podczas rozmów o jak się mówi tą kurtkę czy tę kurtkę.

Tę czy tą kurtkę? Odpowiedź jest prostsza niż myślisz

Prawidłowa forma w starannej polszczyźnie oraz w każdym tekście pisanym to zawsze tę kurtkę. Choć w swobodnej rozmowie z przyjaciółmi dopuszcza się użycie formy tą, to w sytuacjach oficjalnych, zawodowych czy szkolnych jedynym poprawnym wyborem jest zaimek kończący się na literę ę.

Wybór między tymi dwiema formami zależy od kontekstu i tego, jak bardzo zależy nam na poprawności. Statystyki pokazują, że błędy językowe dotyczące zaimka ta należą do absolutnej czołówki najczęstszych potknięć w polskim Internecie. Wielu użytkowników szukających pomocy na portalach językowych pyta właśnie o jak się mówi tą kurtkę czy tę kurtkę.^[1] To pokazuje, że mimo jasnych zasad, nasza językowa intuicja często podpowiada nam formę, która brzmi naturalnie w mowie, ale jest błędem w piśmie. Niezłe zamieszanie, co?

Ale mam dla ciebie coś ekstra. Istnieje pewien prosty trik, dzięki któremu już nigdy nie będziesz musiał się nad tym zastanawiać. Wyjaśnię go dokładnie w sekcji o zasadzie rymu poniżej.

Złota zasada harmonii końcówek - jak to zapamiętać?

Najprostszym sposobem na uniknięcie błędu jest dopasowanie końcówki zaimka do końcówki rzeczownika, o którym mówisz. Skoro słowo kurtkę kończy się na literę ę, to zaimek stojący przed nim również musi mieć tę samą literę. Mówimy więc: tę książkę, tę kawę, tę kurtkę.

Kiedyś na studiach miałem z tym ogromny problem. Napisałem w ważnej pracy zaliczeniowej widzę tą zmianę i profesor zakreślił to czerwonym długopisem tak mocno, że prawie przebił kartkę na wylot. Powiedział mi wtedy: Jeśli rzeczownik ma ogonek, zaimek też musi go mieć. Od tamtego dnia nigdy się nie pomyliłem. To proste. Skuteczne. I ratuje przed wstydem.

Warto zauważyć, że w publikacjach cyfrowych z 2025 i 2026 roku forma potoczna tą pojawia się w nieformalnych wpisach na mediach społecznościowych częściej niż w profesjonalnych artykułach redakcyjnych.^[2] To świadczy o postępującym rozluźnieniu normy w mowie, ale jednocześnie sprawia, że osoby używające poprawnej formy tę są postrzegane jako bardziej profesjonalne i lepiej wykształcone.

Kiedy forma tą jest w ogóle poprawna?

Forma tą nie jest całkowicie wyjęta spod prawa - po prostu używamy jej w innym przypadku gramatycznym. Jest ona zarezerwowana dla narzędnika, czyli odpowiedzi na pytania: z kim? z czym? Poprawnie powiemy więc: Idę z tą kurtką do krawca lub Cieszę się tą kurtką.

Problem pojawia się w bierniku (kogo? co?), gdzie mowa potoczna próbuje wyprzeć poprawną formę. Analizy korektorskie tekstów biznesowych wskazują, że błędy związane z myleniem biernika z narzędnikiem należą do częstych potknięć gramatycznych.^[3] Często wynika to z pośpiechu. Pisząc szybkie wiadomości na komunikatorach, rzadziej zwracamy uwagę na detale. Jednak w oficjalnym e-mailu do szefa widzę tą ofertę zamiast widzę tę ofertę może zostać odebrane jako brak dbałości o szczegóły.

Pamiętaj o tym rozróżnieniu. Tę stosuj, gdy coś bierzesz lub widzisz. Tą używaj, gdy z czymś idziesz lub się czymś posługujesz. To kluczowa różnica.

Dlaczego tak często robimy ten błąd?

Głównym winowajcą jest analogia do innych zaimków. Prawie wszystkie inne zaimki żeńskie w bierniku kończą się na -ą. Mówimy: Widzę moją kurtkę, widzę tamtą kurtkę, widzę tę kurtkę. Widzisz to? Tylko zaimek tę wyłamuje się z tego schematu.

Nasze mózgi uwielbiają schematy i symetrię. Skoro moją i tamtą kończą się na ą, to podświadomie chcemy dodać ą również do zaimka tę. To naturalny proces upraszczania języka. Jednak polszczyzna wzorcowa jest w tej kwestii nieugięta. Zaimek ten pochodzi od dawnej formy, która zachowała swoją unikalną końcówkę przez wieki. Walka z tym przyzwyczajeniem wymaga skupienia. Ale warto. Precyzja językowa buduje twój autorytet i pomaga zrozumieć różnica między tą a tę.

Szybkie porównanie: Tę vs Tą

Forma TĘ (Biernik)

Kogo? Co? (np. widzę, kupuję, biorę)

Jedyna poprawna forma w piśmie i oficjalnych wystąpieniach.

Kupuję tę nową kurtkę.

Forma TĄ (Narzędnik)

Z kim? Z czym? (np. idę, interesuję się, cieszę się)

Poprawna w narzędniku oraz dopuszczalna w potocznej mowie.

Idę z tą kurtką do sklepu.

Wpadka Marka podczas rekrutacji

Marek, 26-letni copywriter z Krakowa, ubiegał się o wymarzone stanowisko w agencji reklamowej. Był pewny swoich umiejętności, ale podczas pisania listu motywacyjnego i testowego tekstu kilkukrotnie użył formy tą ofertę oraz przeglądam tą stronę.

Pierwsza próba: Marek wysłał portfolio z błędami, myśląc, że nikt nie zwróci na to uwagi w nowoczesnej branży. Wynik: Nie otrzymał odpowiedzi przez dwa tygodnie, mimo świetnych projektów graficznych.

Po konsultacji ze znajomą redaktorką zrozumiał, że w branży słowa błędy te są traktowane jako brak profesjonalizmu. Marek poprawił teksty, stosując zasadę rymu (tę stronę, tę ofertę) i wysłał je do innej firmy.

Efekt był natychmiastowy - otrzymał zaproszenie na rozmowę w ciągu 48 godzin. Rekruter przyznał później, że dbałość o detale językowe przeważyła szalę na jego korzyść.