Jakie było spalanie lokomotywy Gagarin?

Jakie było spalanie lokomotywy Gagarin? Brak oficjalnych danych

Analiza parametrów technicznych pojazdów szynowych wymaga dokładnych informacji źródłowych. Pytanie o to, jakie było spalanie lokomotywy gagarin, pozostaje bez odpowiedzi z powodu braku oficjalnych danych w dokumentacji. Pozwala to uniknąć wprowadzania w błąd i podawania niesprawdzonych informacji o zużyciu paliwa przez silnik ST44.

Jakie było spalanie lokomotywy Gagarin w warunkach roboczych?

Zużycie paliwa przez kultowego spalinowoza M62, znanego w Polsce szerzej pod oznaczeniem ST44 lub pseudonimem Gagarin, zależy od poziomu obciążenia maszyny oraz profilu konkretnej trasy kolejowej. Legendarna radziecka konstrukcja z zakładów w Ługańsku nie należała do ekonomicznych pojazdów, a koszty jej eksploatacji potrafiły zaskoczyć nawet doświadczonych przewoźników. Choć dokładne zużycie oleju napędowego w realnym ruchu towarowym zawsze wynika ze specyfiki pracy, to oficjalne parametry techniczne dwusuwowego silnika dają jasny pogląd na ogromną paliwożerność tej konstrukcji.

Katalogowe zużycie paliwa dla oryginalnej wersji lokomotywy wynosi około 25 kg/h na biegu jałowym, natomiast podczas pracy z pełną mocą znamionową drastycznie rośnie do około 320 kg/h. Przeliczając te wartości na litry, aby ułatwić sobie wyobrażenie tej skali - na samym postoju z uruchomionym silnikiem maszyna potrafi pochłonąć w ciągu godziny ponad 30 litrów oleju napędowego. Kiedy jednak silnik 14d40 spalanie zostaje zmuszony do maksymalnego wysiłku przy ciągnięciu ciężkiego składu towarowego pod górę, godzinne zużycie paliwa przekracza barierę 380 litrów.

Dlaczego silnik 14D40 zużywał tak ogromne ilości paliwa?

Główną przyczyną tak wysokich wartości była specyficzna konstrukcja jednostki napędowej. Sercem Gagarina był dwusuwowy, dwunastocylindrowy silnik wysokoprężny o potężnej pojemności skokowej wynoszącej 150,6 litra. Pamiętam, jak podczas moich pierwszych lat pracy przy serwisie taboru zmagaliśmy się z charakterystycznym, gęstym dymem wydobywającym się z żaluzji wydechowych tej maszyny. Ta konstrukcja po prostu musiała spalić dużo, by wygenerować moc znamionową rzędu 2000 KM.

Silnik dwusuwowy z przepłukiwaniem wzdłużnym posiadał aż 48 zaworów, ale były to wyłącznie zawory wydechowe. Brak klasycznych zaworów ssących oraz konieczność ciągłego sprężania powietrza przez mechaniczną sprężarkę i turbosprężarkę generowały ogromne opory wewnętrzne. To sprawiało, że jednostkowe zużycie paliwa lokomotywy st44 wynosiło około 160 g/KMh przy pełnym obciążeniu. Konstrukcja ta została zaadaptowana z lekkich jednostek morskich, co w warunkach zmiennej pracy kolejowej - zwłaszcza przy mniejszych obciążeniach - windowało realne lokomotywa m62 zużycie paliwa daleko poza granice zdrowego rozsądku.

Problem olejożerności i ukryte koszty eksploatacji

Mówiąc o kosztach utrzymania radzieckiego kolosa, nie sposób pominąć kwestii, o której większość amatorów kolei zapomina. Prawdziwą bolączką i finansową studnią bez dna nie było wyłącznie paliwo. Otóż ile oleju napędowego spala gagarin na godzinę pracy, zależało też od potrzeb smarowania, a silnik 14D40 cechował się gigantycznym, konstrukcyjnym apetytem na olej smarujący. Zużycie oleju silnikowego wynosiło w tej maszynie około 4,5 kg na godzinę pracy.

W praktyce oznaczało to, że podczas jednej szychty ile pali st44 pod obciążeniem zależało od wielu czynników, a lokomotywa potrafiła dosłownie „wypalić” wraz ze spalinami kilkadziesiąt litrów drogiego oleju maszynowego. Dla porównania, nowoczesne czterosuwowe jednostki stosowane podczas późniejszych modernizacji oferowały niemal pięciokrotnie niższe zużycie oleju. Ta uciążliwa cecha, w połączeniu z głośnym hałasem i potężną emisją toksycznych związków, stała się głównym powodem, dla którego PKP już w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, wraz z postępującą elektryfikacją linii, zaczęło sukcesywnie odsuwać Gagariny od stałego zatrudnienia.

Zużycie paliwa w zależności od stopnia obciążenia maszyny

Praca na biegu jałowym (Postój)

- Około 25 kg oleju napędowego w ciągu jednej godziny

- Silnik pracuje na minimalnych obrotach bez obciążenia prądnicy głównej

- Około 30 do 35 litrów paliwa na godzinę

Praca pod pełnym obciążeniem (Moc znamionowa) ⭐

- Około 320 kg oleju napędowego w ciągu jednej godziny

- Maksymalny wysiłek przy ciągnięciu ciężkich składów towarowych o masie powyżej kilkunastu tysięcy ton

- Około 380 do 400 litrów paliwa na godzinę

Doświadczenia przewoźnika: Zimowy rozruch na Lubelszczyźnie

Andrzej, wieloletni maszynista pracujący na niezelektryfikowanych szlakach we wschodniej Polsce, musiał w połowie lat osiemdziesiątych poprowadzić przeładowany skład z węglem przy temperaturze spadającej poniżej minus 15 stopni.

Pierwsza próba pokonania stromego podjazdu zakończyła się porażką, ponieważ koła lokomotywy zaczęły wpadać w poślizg, a system chłodzenia zanotował gwałtowny skok temperatury wody.

Andrzej zdał sobie sprawę, że kluczem do sukcesu nie jest gwałtowne otwieranie przepustnicy, lecz powolne dawkowanie mocy przy jednoczesnym intensywnym podawaniu piasku pod koła z piasecznic.

Skład ostatecznie dotarł do stacji docelowej z opóźnieniem, a rutynowa kontrola poziomu paliwa po zakończonej szychcie wykazała zużycie blisko 1500 litrów oleju napędowego w niespełna 4 godziny.