Od czego pochodzi nazwa Google?

Od czego pochodzi nazwa Google? Matematyczne źródło

Wokół pytania od czego pochodzi nazwa google krąży wiele ciekawych historii łączących naukę z przypadkiem. Zrozumienie tej historii pozwala odkryć pierwotną wizję twórców oraz unikać błędnych teorii o jej czysto losowym charakterze. Poznaj szczegóły tej znanej nazwy.

Od czego pochodzi nazwa Google?

Nazwa globalnego giganta technologicznego może wydawać się owocem skomplikowanych strategii marketingowych, jednak prawda okazuje się znacznie bardziej zaskakująca. Nazwa Google pochodzi bezpośrednio od matematycznego terminu googol, oznaczającego liczbę dziesięć do potęgi setnej, czyli jedynkę i sto zer. Słowo to miało idealnie odzwierciedlać misję założycieli wyszukiwarki, Larry\ego Page\a i Sergeya Brina, którzy postawili sobie za cel uporządkowanie gigantycznych, wręcz niewyobrażalnych zasobów informacji krążących w sieci. Co ciekawe, ostateczne brzmienie znanej dziś marki nie było zamierzonym ruchem marketingowym, a wynikiem zwykłego błędu ortograficznego popełnionego podczas sprawdzania dostępności domeny.

Matematyczny fundrament: Co to jest googol i skąd się wziął?

Zanim przyjrzymy się samej historii powstawania imperium internetowego, warto zrozumieć, czym w ogóle jest pojęcie, które zainspirowało młodych naukowców z Uniwersytetu Stanforda. Sam termin matematyczny narodził się na długo przed erą komputerów i internetu. W tysiąc dziewięćset dwudziestym roku amerykański matematyk Edward Kasner poszukiwał chwytliwej nazwy dla ogromnej liczby, aby zainteresować dzieci nauką. Podczas spaceru zapytał o zdanie swojego dziewięcioletniego siostrzeńca, Miltona Sirottę, który bez dłuższego namysłu rzucił słowo googol.

Liczba ta jest tak gigantyczna, że w świecie fizycznym trudno znaleźć dla niej jakiekolwiek odniesienie. Szacuje się, że w całym widzialnym wszechświecie znajduje się zaledwie dziesięć do potęgi osiemdziesiątej atomów. Oznacza to, że googol przewyższa liczbę wszystkich cząstek budujących znaną nam rzeczywistość o dwadzieścia rzędów wielkości. Choć pojęcie to nie ma większego praktycznego zastosowania w czystej matematyce i służy głównie celom poglądowym, to właśnie ta przytłaczająca skala zafascynowała twórców wyszukiwarki. Ale uwaga - w planach była jeszcze większa nazwa, o czym opowiem w sekcji o burzy mózgów poniżej.

Od BackRub do burzy mózgów: Jak szukano nowej nazwy dla projektu

Początki dzisiejszego lidera technologii wcale nie zapowiadały tak dźwięcznej i uniwersalnej marki. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym roku, kiedy Larry Page i Sergey Brin rozwijali swój algorytm na Uniwersytecie Stanforda, ich projekt nosił roboczą i niezbyt chwytliwą nazwę BackRub. Nawiązywała ona do analizy linków zwrotnych (ang. back links) prowadzących do stron internetowych. Program szybko jednak zaczął zużywać zbyt duże zasoby uniwersyteckiej sieci, a sami twórcy zdali sobie sprawę, że ich system ma potencjał, by stać się czymś znacznie większym niż tylko projektem akademickim.

W wrześniu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku w pokoju numer trzysta sześćdziesiąt budynku informatyki Gates Computer Science Building doszło do kluczowego spotkania. Larry Page oraz jego koledzy z biura usiedli przed tablicą, by wspólnie wymyślić nową nazwę, która oddawałaby potęgę nowego narzędzia. W pewnym momencie jeden ze studentów, Sean Anderson, zaproponował słowo googolplex, oznaczające jedynkę i tak ogromną liczbę zer, że ich spisanie byłoby fizycznie niemożliwe. Pomysł chwycił, jednak Page wolał nieco krótszą formę i zaproponował skrócenie terminu do samego słowa googol. Wtedy nikt nie przypuszczał, że sekundy dzielą ich od stworzenia zupełnie nowego słowa.

Najsłynniejsza literówka w historii biznesu

Gdy decyzja o wyborze nazwy została podjęta, Sean Anderson natychmiast usiadł do komputera, aby sprawdzić w rejestrze domen internetowych, czy adres jest wolny. I to właśnie w tym kluczowym momencie doszło do legendarnego nieporozumienia. Anderson nie był mistrzem ortografii i zamiast poprawnego zapisu matematycznego przez końcówkę ol, omyłkowo wpisał w wyszukiwarkę adres google.com.

Pamiętam, kiedy sam po raz pierwszy przeczytałem o kulisach tej historii - byłem przekonany, że tak potężna firma musiała zatrudniać sztaby lingwistów. Nic bardziej mylnego. Zamiast idealnie poprawnego pojęcia otrzymali adres z błędem. Larry Page, zamiast zganić kolegę za pomyłkę, spojrzał na ekran i uznał, że błędny zapis wygląda znacznie lepiej, jest czytelniejszy i łatwiej wpada w ucho. Już piętnastego września tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku oficjalnie zarejestrowano domenę google.com, przekształcając zwykłą wpadkę w fundament pod warty miliardy dolarów brand.

Googol a Google: Zestawienie pojęć

Googol (Termin matematyczny)

- Wymyślone w 1920 roku przez 9-letniego Miltona Sirottę na prośbę matematyka Edwarda Kasnera

- Pojęcie teoretyczne w matematyce, służące do obrazowania skali dużych liczb

- Liczba 10 do potęgi 100 (jedynka i sto zer)

⭐ Google (Marka i wyszukiwarka)

- Przypadkowy błąd ortograficzny Seana Andersona podczas rejestracji domeny w 1997 roku

- Nazwa komercyjna, czasownik oznaczający szukanie informacji w internecie

- Nazwa globalnej firmy technologicznej oraz najpopularniejszej wyszukiwarki na świecie

Hipotetyczny problem skali: Projekt badawczy Tomka

Tomek, student informatyki z Krakowa, przygotowywał pracę inżynierską na temat wydajności baz danych indeksujących gigantyczne zestawy informacji. Chciał użyć w swojej prezentacji pojęcia nieskończoności danych, ale obawiał się zarzutów promotora o brak precyzji.

Pierwsza próba: Postanowił porównać liczbę operacji w swojej bazie do nieskończoności. Reakcja promotora była bezlitosna - w informatyce operuje się na liczbach skończonych, a takie porównanie jest mało naukowe i wprowadza w błąd.

Wtedy Tomek przypomniał sobie historię nazwy Google. Postanowił porzucić abstrakcyjną nieskończoność na rzecz zobrazowania skali za pomocą liczby googol oraz odniesienia jej do liczby atomów we wszechświecie.

Efekt był znakomity. Promotor i komisja byli zachwyceni plastycznym porównaniem skończonej, ale niewyobrażalnej skali, co pozwoliło Tomkowi obronić pracę na ocenę bardzo dobrą.